Tego typu psychoterapia, może być przeprowadzona wówczas, gdy zawiązek przez obu partnerów jest traktowany poważnie i zależy im na dalszym współżyciu, jednak z takich czy innych powodów nie potrafią już się komunikować, odnaleźć we wspólnych relacjach. Przyczyną zaburzeń relacji w związku mogą być różnice w osobowości, zaburzenia nerwowe jednego z członków, rzadziej wpływ na takie relacje mają inne osoby z zewnątrz, minimalny jest też wpływ najbliższego środowiska. W psychoterapii par, bardzo często odchodzi się od analizowania podłoża rodzinnego, bo obaj członkowie pochodzą z różnych środowisk, a szczególną uwagę skupia się na relacjach zachodzących między daną parą. Na ogół wiodącym celem takiej terapii jest dążenie do zmiany tych relacji. Jak w każdej psychoterapii, pacjentom należy uświadomić podłoże problemu, pokazać wadliwe metody funkcjonowania i nakłonić do ich skorygowania. Na ogół w takim przypadku, psychoterapeuta musi pracować nad obydwoma partnerami, by naprawić ich relacje, rzadziej ciężar pracy nad sobą spada na jednego partnera. Psychoterapia par może być prowadzona indywidualnie, co znaczy, że bierze w niej udział tylko jedna para, bądź grupowo.

Zobacz też: Różnica między psychologią a psychoterapią

Podobne wpisy